Του Δημήτρη Κανελλόπουλου
Δεν χρειάζεται να σας πω εγώ πόσο τάραξε τα πολιτικά νερά η Μαρία Καρυστιανού ανακοινώνοντας ανεπισήμως το νέο κίνημα που ετοιμάζεται. Τα χτυπήματα που δέχτηκε απ’ όλες τις πλευρές, είτε από αριστερά είτε από δεξιά, αποκαλύπτουν πολλά.
Τέλος πάντων, είναι νωρίς ακόμα για να συζητήσουμε αυτά. Και είναι αστείο να ζητάμε από την Καρυστιανού να μας καταθέσει την άποψή της για οτιδήποτε πετάει και κινείται. Πείτε μας κυρία Καρυστιανού ποια είναι η άποψή σας για την εξέγερση στο Ιράν; Για τους δασμούς του Τραμπ; Για τη συνθήκη της Λωζάνης ποια είναι η γνώμη σας; Για τα Ιουλιανά; Πείτε μας κυρία Καρυστιανού τι πιστεύετε για τον Καποδίστρια; Και για τον ίδιο τον Καποδίστρια αλλά και για την ταινία του Σμαραγδή. Για τις Χρυσές Σφαίρες που δόθηκαν χθες; Σας άρεσε η Μεγάλη Χίμαιρα στην ΕΡΤ ναι ή όχι:
Στις εφημερίδες της Κυριακής λοιπόν είδα πολλές αναλύσεις για το εξής θέμα: από ποια κόμματα παίρνει ψηφοφόρους η Καρυστιανού, από που αντλεί ποσοστά. Από ποιους κόβει. Μέχρι και μία δημοσκόπηση διάβασα που έλεγε τόσο παίρνει από τον Βελόπουλο, τόσο από την Ζωή κ.ο.κ.
Όμως οι περισσότεροι δεν υπολόγισαν το πιο βασικό: η Μαρία Καρυστιανού παίρνει κόσμο, πολύ ή λίγο θα δείξει, από το κόμμα της αποχής. Είναι η μόνη (κανένας άλλος) που μπορεί να φέρει κόσμο στις κάλπες ο οποίος σε άλλες περιπτώσεις δεν σκοπεύει να ψηφίσει. Και, όπως ξέρετε, το κόμμα της αποχής είναι πολύ μεγάλο, το μεγαλύτερο. Ο κανένας που λέμε στις δημοσκοπήσεις. Καταλαβαίνετε πόση τεράστια δεξαμενή είναι αυτή και που μπορεί να οδηγήσει την Καρυστιανού.
Στη Μεγάλη Βρετανία το Brexit νίκησε επειδή τελικά ψήφισε κόσμος που δεν πήγαινε ποτέ. Ειδικά από την αγγλική επαρχία. Στόχευσε σε αυτό το κοινό το επικοινωνιακό επιτελείο του Brexit (και με αθέμιτες μεθόδους στα social media εννοείται, όπως και το επιτελείο Μητσοτάκη το 2023) και τους βγήκε.
Η αποχή και ο κανένας θα κρίνουν τις επόμενες εκλογές. Και εδώ η Καρυστιανού κάνει μεγάλο γκελ.
