Ο άλλοτε κραταιός ΣΥΡΙΖΑ που κυβερνούσε πριν έντεκα χρόνια , φαίνεται πως εκτελεί πλέον τον δικό του, ιδιότυπο «χορό του Ζαλόγγου», με τους βουλευτές του να αποχωρούν ο ένας μετά τον άλλον, φροντίζοντας ωστόσο πολλοί από αυτούς να κρατήσουν σφιχτά στην αγκαλιά τους τη «γλυκιά» κοινοβουλευτική έδρα, ως ανεξάρτητοι , μαζί με όλα τα προνόμια αυτής .
Το κόμμα φυλλοροεί καθημερινά και η Κοινοβουλευτική του Ομάδα έχει συρρικνωθεί πλέον – επίσημα όχι ουσιαστικά – στους 17 βουλευτές, προσφέροντας μια εικόνα απόλυτης αποδιοργάνωσης.
Το κλίμα αποτύπωσε ανάγλυφα η συνεδρίαση της Κ.Ο., όπου σε μια σχεδόν άδεια αίθουσα έδωσαν το «παρών» μόλις επτά βουλευτές για να εκλέξουν ομόφωνα τον Γιάννη Αμανατίδη στη θέση του Γραμματέα.
Αυτοί ήταν οι , Θεόφιλος Ξανθόπουλος (προεδρεύων), Νίκος Παππάς, Ρένα Δούρου, Χρήστος Γιαννούλης, Γιάννης Αμανατίδης , Ελενα Ακρίτα, Γιώργος Παπαηλιού.
Η εκλογή αυτή, ωστόσο, δεν ήταν παρά το προοίμιο για την επίσημη επιστροφή του Παύλου Πολάκη στα κοινοβουλευτικά έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο βουλευτής Χανίων, με μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προανήγγειλε την επανένταξή του, με προφανή στόχο να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία της Κ.Ο.
Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε την έντονη οργή του Σωκράτη Φάμελλου, ο οποίος επέλεξε να απέχει από τη συνεδρίαση, κάνοντας λόγο για μια «απαράδεκτη μεθόδευση» που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, τον κανονισμό της Βουλής, αλλά και τις ίδιες τις αξίες της Αριστεράς.
Για τον τέως πρόεδρο η προτεραιότητα έπρεπε να είναι η εκλογή ηγεσίας και όχι οι εσωτερικοί τακτικισμοί για τη διευκόλυνση συγκεκριμένων υποψηφιοτήτων.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, η πρόταση του Νίκου Παππά για ένα μοντέλο «συλλογικής ηγεσίας» φαίνεται μάλλον πως ναυαγεί .
Όμως, το πραγματικό ερώτημα είναι με ποιους ακριβώς θα διοικεί ο επόμενος ή η επόμενη επικεφαλής.
Η τάση φυγής έχει πάρει πλέον τη μορφή χιονοστιβάδας. Μέσα σε λίγες ώρες, οι Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, Χάρης Μαμουλάκης και Μαρίνα Κοντοτόλη ανακοίνωσαν την ανεξαρτητοποίησή τους.
Το πιο σουρεαλιστικό στιγμιότυπο της ημέρας γράφτηκε από τη Μυρτώ Κοροβέση, η οποία ορκίστηκε το πρωί για να πάρει την έδρα του παραιτηθέντα Γιώργου Καραμέρου και ανεξαρτητοποιήθηκε σχεδόν αμέσως μετά, προτού καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι τις υπογραφής της.
Με την Κεντρική Επιτροπή να πλησιάζει, οι πληροφορίες θέλουν την έξοδο να συνεχίζεται τις επόμενες ώρες, με τους Κώστα Μπάρκα, Καλλιόπη Βέττα, Μίλτο Ζαμπάρα και Βασίλη Κόκκαλη να ζυγίζουν τις τελικές τους αποφάσεις.
Παράλληλα, η φημολογούμενη ανεξαρτητοποίηση των, Όλγα Γεροβασίλη, Διονύση Καλαματιανού και Πόπης Τσαπανίδου ενδέχεται να καταφέρει ένα ακόμα χτύπημα. Ειδικά στην περίπτωση της κυρίας Τσαπανίδου, μια δική της παραίτηση από το Επικρατείας θα άνοιγε τον ασκό του Αιόλου, φέρνοντας στο προσκήνιο το όνομα του Στέφανου Κασσελάκη, ένα σενάριο που προκαλεί τρόμο στην Κουμουνδούρου .
Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον δεν δίνει μάχη για την πολιτική του επιβίωση, αλλά παρακολουθεί αμήχανος τα στελέχη του να διαγκωνίζονται για τα κλειδιά ενός άδειου σπιτιού.
ΔΟΥΡΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΟΛΑΚΗ
Η επόμενη μέρα δεν θυμίζει απλώς μια ακόμα εσωκομματική αναταραχή από τις πολλές που έχει ζήσει το κόμμα , αλλά μια μάχη επιβίωσης για τα ηνία μιας εναπομείνασας ομάδας που αναζητά πυξίδα μέσα στην καταιγίδα.
Η παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου άνοιξε έναν νέο βαθύ κύκλο εσωστρέφειας, αφήνοντας πίσω της ένα ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν ακέφαλο και μια Κοινοβουλευτική Ομάδα που ψάχνει επειγόντως επικεφαλής . Μέσα σε αυτό το σκηνικό της απόλυτης ρευστότητας, οδηγούμαστε πλέον σε μια κατά μέτωπο αναμέτρηση, με τη Ρένα Δούρου και τον Παύλο Πολάκη να αποτελούν τους δύο βασικούς πόλους μιας σκληρής σύγκρουσης .
Η Ρένα Δούρου, μιλώντας ανοιχτά για τις προθέσεις της, ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να γυρίσει την πλάτη στις προτάσεις των συντρόφων της για την ηγεσία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Με μια ρητορική που επιχειρεί να ξυπνήσει τα παραδοσιακά αντανακλαστικά της αριστερής συνύπαρξης, έκανε λόγο για μια κουλτούρα σεβασμού που φαίνεται να έχει χαθεί, αφήνοντας παράλληλα αιχμές για όσους ταλαιπώρησαν το κόμμα τα τελευταία χρόνια με τις προσωπικές τους διαθέσεις.
Η κίνησή της αυτή δείχνει να αποκτά μια δυναμική, καθώς ήδη απολαμβάνει τη θερμή στήριξη στελεχών όπως η Έλενα Ακρίτα, την ώρα που άλλοι βουλευτές, όπως ο Χρήστος Γιαννούλης, σπεύδουν να ξεκαθαρίσουν πως θα σταθούν απέναντι στην υποψηφιότητα του Χανιώτη πολιτικού.
Από την άλλη πλευρά, ο Παύλος Πολάκης εκπροσωπεί μια εντελώς διαφορετική σχολή σκέψης και ύφους, γεγονός που προμηνύει μια σύγκρουση δύο εκ διαμέτρου αντίθετων κόσμων.
Η Ρενα Δούρου επιλέγει να κρατήσει αποστάσεις από την εύκολη κριτική του παρελθόντος, αρνούμενη να ρίξει ευθύνες στον Αλέξη Τσίπρα για τη σημερινή κατάσταση, δηλώνοντας με νόημα πως έμαθε «να μη της φταίνε τα άλλα παιδάκια».
Το αν αυτή η θεσμική και ενωτική προσέγγιση θα καταφέρει να επικρατήσει απέναντι στην επιθετική στρατηγική του Πολάκη μένει να φανεί, όμως το βέβαιο είναι πως η πορεία του κόμματος θα έχει και άλλες αναταράξεις.
