«Οι πρώτοι μου κινηματογραφικοί εραστές ήταν δύο άνδρες, ο Σάκης Μανιάτης και ο Γιώργος Πανουσόπουλος, δύο σινεματζήδες που με την κάμερα πάντα επ’ ώμου και με έναν φακό ζουμ μικρό μπορούσαν να κάνουν θαύματα και δεν χρειαζόντουσαν πολλά πολλά» υπογράμμισε ο σπουδαίος δημιουργός ταινιών, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός Γιώργος Τσεμπερόπουλος, στον οποίο απονεμήθηκε απόψε ο Τιμητικός Χρυσός Αλεξάνδρος του 66ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για το σύνολο της προσφοράς του στο σινεμά.
«Μέσα από αυτή την αίθουσα και τις άλλες και την παλιά, στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών και μέσα από τη μαγεία του σινεμά 50 χρόνια τώρα έχω ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο» τόνισε ο σκηνοθέτης σημειώνοντας ότι η Θεσσαλονίκη του έχει προσφέρει μόνον χαρές.
«Σε αυτή την πόλη έχω περάσει πολύ σημαντικές και όμορφες στιγμές της ζωής μου, πράγματα που ήταν σημαντικά για τη ζωή μου και ευχαριστώ πραγματικά τη Θεσσαλονίκη. Χαίρομαι πολύ που την υπηρέτησα, υπηρέτησα και το Φεστιβάλ μερικά χρόνια στο διοικητικό συμβούλιο» ανέφερε.
«Δεν θα ήμουν εδώ, αν δεν υπήρχαν οι άνθρωποι που έγραψαν για μένα, οι σεναριογράφοι των ταινιών μου, η Κατερίνα Μπέη, ο Ντένης Ηλιάδης, ο Γιάννης Τσίρος και ο αείμνηστος Βασίλης Αλεξάκης» επισήμανε.
Τόνισε ακόμη ότι το σινεμά που κάνει επιδιώκει πάντα να αντλεί από την κοινωνία μέσα, να ζει μέσα στην κοινωνία, άρα θέλει την αίθουσα και την επικοινωνία. «Γι αυτό τον Χρυσό Αλέξανδρο μπορώ να τον θεωρήσω ένα ακόμα πιο μεγάλο βραβείο που είναι ένα ολόχρυσο Lifetime Achievement Βραβείο Κοινού» τόνισε.
Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης φέτος παρουσιάζουμε τις έξι μεγάλου μήκους ταινίες του Γιώργου Τσεμπερόπουλου, για πρώτη φορά τις τέσσερις μικρού μήκους που γύρισε όταν σπούδαζε στην Αμερική και τη μόνη ταινία στην οποία πρωταγωνίστησε, το φιλμ Μαύρο + Άσπρο των Θανάση Ρεντζή και Νίκου Ζερβού, είπε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του, Ορέστης Ανδρεαδάκης.
«Το σινεμά που υπηρετείς εδώ και 50 χρόνια είναι ένα σινεμά ανθρωποκεντρικό. Σε κάθε ταινία σου βλέπουμε ένα μωσαϊκό από χαρακτήρες αλλά ταυτόχρονα παρακολουθούμε και την ιστορία της Ελλάδας που αλλάζει. Όπως έγραψε και ο αδερφός σου, ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς “οι ιστορίες σου γράφουν τη δική τους μικρή ιστορία ενώ η μεγάλη ιστορία τους κλείνει ειρωνικά το μάτι”. Οι ιστορίες σου δεν είναι απλώς ταινίες, αλλά βαθιές τομές καθαρές με χιούμορ, με θυμό, με ευαισθησία. Κάθε πλάνο σου κουβαλά μια αλήθεια, μια μνήμη μια ευθύνη. Εκεί βρίσκει κανείς το σφυγμό της εποχής μας αλλά και κάτι πιο διαχρονικό τη μάχη να παραμείνουμε άνθρωποι μέσα στο θόρυβο που όπως μου είπες δεν σου αρέσει καθόλου» τόνισε ο κ. Ανδρεαδάκης.
«Φέτος στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης προβάλλουμε όλες τις ταινίες σου, ξαναβλέπουμε όχι μόνο τη διαδρομή ένας δημιουργού αλλά και την πορεία ενός ανθρώπου που δεν φοβήθηκε να κοιτάξει την κοινωνία κατάματα» ανέφερε και ευχαρίστησε τον σκηνοθέτη «για τις εικόνες του, για τους ήρωες του, για τη σιωπή ανάμεσα στις λέξεις και τα πλάνα, εκεί που κατοικεί η ψυχή του σινεμά».
Τρεις στενοί συνεργάτες του Γιώργου Τσεμπερόπουλου που δούλεψαν στο σενάριο μαζί του ανέβηκαν σκηνή, τον ευχαρίστησαν για τη συνεργασία και εξήραν τα έργα του.
«Με τον Γιώργο γράψαμε μαζί πριν 25 χρόνια την “Πίσω Πόρτα”, ήταν μία μακρά και υπέροχη συνεργασία» είπε ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ντένης Ηλιάδης.
«Κάθε φορά που βλέπω ταινία του και πέρσι είδα το “Υπάρχω” του λέω ότι είναι ο τελευταίος ουμανιστής Έλληνας σκηνοθέτης και θέλω να τονίσω πόσο σημαντικός και απαραίτητος είναι για το ελληνικό σινεμά, γιατί τον Γιώργο δεν τον ενδιαφέρουν τα υπερβολικά, σκηνοθετικά κόλπα και δεν θέλει να είναι πιο έξυπνος από τους ήρωές του. Τους αγαπάει πραγματικά είναι μαζί τους, αναζητεί τα μάτια τους και κοιτά βαθιά μέσα σε αυτά. Και γι αυτό οι ταινίες του όχι μόνο καταγράφουν, αλλά και εκπέμπουν ένα πολύ αυθεντικό, ανθρώπινο συναίσθημα. Και νομίζω ότι γι αυτό οι νεότεροι σκηνοθέτες υποχρεωτικά δυο φορές τον χρόνο θα πρέπει να βλέπουν μία ταινία του Γιώργου για να βρίσκουν το κέντρο τους, γιατί καλά τα εξεζητημένα και τα στυλ, αλλά μία ταινία αν δεν έχει καρδιά σπάνια είναι πολύ καλή» τόνισε ο Ντένης Ηλιάδης.
«Κατά κάποιο τρόπο γράφοντας το σενάριο της ταινίας “Ο Εχθρός μου” παρέσυρα τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο να κάνει τον πρώτο του κινηματογραφικό φόνο. Αυτό δεν ήταν εύκολο, ο Γιώργος για κάποιο διάστημα, προσπαθούσε να εκλογικεύσει αυτό τον φόνο μέχρι που κατέληξε ότι ο φόνος όποια κίνητρα κι αν έχει στην ουσία παραμένει ειδεχθής και παράλογος» είπε ο σεναριογράφος Γιάννης Τσίρος.
«Δεν μείναμε όμως μόνο εκεί, παραβιάσαμε και μία ηθική αρχή μας που λέει ότι δεν πρέπει να επωφελούμαστε από αυτά που χάνει κάποιος άλλος. Στην ουσία εμείς ωφεληθήκαμε γιατί με την ταινία “Ο Εχθρός Μου” εκτός από κάποια διεθνή βραβεία που πήραμε, μεταξύ άλλων και Α ‘ Ανδρικού Ρόλου για τον Μανώλη Μαυροματάκη, πήραμε και το βραβείο Σεναρίου και Σκηνοθεσίας για τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο» συμπλήρωσε.
«Με τον Γιώργο γνωριζόμασταν πάρα πολλά χρόνια, κάναμε παρέα, αλλά δεν είχαμε συνεργαστεί ποτέ. Το προξενιό το έκανε ο Διονύσης Σαμιώτης με το “Υπάρχω” και μέσα από αυτή τη διαδικασία ένιωσα τρεις μεγάλες χαρές, η πρώτη ήταν όταν άκουσα ότι θα συνεργαστώ με τον Γιώργο, η δεύτερη ήταν η πορεία της ταινίας που την είδαν σχεδόν 1 εκατομμύριο Έλληνες στην Ελλάδα και δεν ξέρω πόσοι άλλοι στο εξωτερικό, όπου υπάρχουν Έλληνες και είμαστε πολύ ευγνώμονες και η τελευταία χαρά είναι που είμαι εδώ και του δίνουμε βραβείο» είπε η σεναριογράφος και συγγραφέας Κατερίνα Μπέη.
Πριν από την απονομή του Τιμητικού Χρυσού Αλέξανδρου παρουσιάστηκε μοντάζ από σκηνές ταινιών του Γιώργου Τσεμπερόπουλου και μετά τη βράβευσή του προβλήθηκε η ταινία “Ο Εχθρός Μου”, την οποία, όπως είπε ο σκηνοθέτης έχει δει πολύ λιγότερος κόσμος σε σύγκριση με άλλες, καθώς προβλήθηκε μέσα στην πιο βαθιά κρίση (2013).
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: Αθήνα 9,84
