Η Ελλάδα βιώνει μια πρωτοφανή δημογραφική αιμορραγία, η οποία αποτελεί τον πιο αδιάψευστο μάρτυρα της κοινωνικής και οικονομικής παρακμής των τελευταίων ετών. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το 2025, καταγράφηκε νέα σοκαριστική μείωση κατά 2.873 γεννήσεις, δηλαδή πτώση 4,2%, σε σχέση με το 2024. Οι γεννήσεις στη χώρα κατέρρευσαν στο ιστορικά χαμηλό επίπεδο των 65.594, με 33.620 αγόρια και 31.974 κορίτσια, έναντι των ήδη απελπιστικά λίγων 68.467 του προηγούμενου έτους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, παρά τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, τα ανεπαρκή επιδόματα-ψίχουλα και τις βαρύγδουπες εξαγγελίες για το δημογραφικό, αποδεικνύεται ανίκανη να αναστρέψει την πορεία προς τον γκρεμό. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι εποχικό αλλά βαθιά δομικό, με τις πιο σημαντικές μειώσεις να καταγράφονται τον Νοέμβριο και τον Ιανουάριο, κατά 10,4% και 10% αντίστοιχα. Η απροθυμία ή η αδυναμία των νέων ζευγαριών να φέρουν στον κόσμο παιδιά καθρεφτίζει απόλυτα ένα περιβάλλον γενικευμένης ακρίβειας, στεγαστικής κρίσης και καθηλωμένων μισθών, όπου η επιβίωση έχει μετατραπεί σε καθημερινό άθλο και η δημιουργία οικογένειας σε άπιαστο όνειρο.
Η ακτινογραφία των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ προκαλεί τρόμο για το μέλλον της χώρας, καθώς αποκαλύπτει ότι οι πλέον παραγωγικές και γόνιμες ηλικιακές ομάδες γυρίζουν οριστικά την πλάτη στη μητρότητα λόγω των άθλιων οικονομικών συνθηκών που επικρατούν. Στη συγκριτική ανάλυση του 2025 σε σχέση με το 2015, οι πιο δραματικές μειώσεις εντοπίζονται ακριβώς εκεί που χτυπά η καρδιά της αναπαραγωγής. Η ηλικιακή ομάδα 30 έως 34 ετών καταγράφει μείωση κατά 12.356 γεννήσεις, η ομάδα 25 έως 29 ετών υποχωρεί κατά 7.922 γεννήσεις και η ομάδα 35 έως 39 ετών παρουσιάζει πτώση κατά 4.597 γεννήσεις. Ακόμη πιο εφιαλτική είναι η σύγκριση με το 2005, όπου η κατηγορία των νέων γυναικών 25-29 ετών παρουσιάζει μια σοκαριστική κατάρρευση κατά 20.775 γεννήσεις, ενώ στον αντίποδα, οι μόνες οριακές αυξήσεις καταγράφονται πλέον σε γυναίκες άνω των 40 και 45 ετών. Αυτό επιβεβαιώνει ότι οι Ελληνίδες αναγκάζονται να μεταθέτουν βίαια τη μητρότητα για το τέλος της γόνιμης ηλικίας τους, αφού πρώτα παλέψουν για χρόνια με την εργασιακή ζούγκλα, τη στεγαστική κρίση και την οικονομική αβεβαιότητα, προσπαθώντας να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη πριν καν σκεφτούν να γίνουν μητέρες.
Την ίδια ακριβώς ώρα, η γεωγραφική κατανομή αποτυπώνει μια Ελλάδα που ερημώνει απ’ άκρη σ’ άκρη, καθώς η μείωση των γεννήσεων είναι καθολική και πλήττει τις 12 από τις 13 περιφέρειες της χώρας. Οι πιο βαριές απώλειες εντοπίζονται στα μεγάλα αστικά και παραγωγικά κέντρα, εκεί δηλαδή όπου υποτίθεται ότι υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες, όπως στην Αττική που έχασε 1.007 γεννήσεις, στην Κεντρική Μακεδονία με απώλεια 656 γεννήσεων και στην Πελοπόννησο με μείωση 273 γεννήσεων, αφήνοντας την Κρήτη ως τη μόνη, εντελώς ανεπαρκή εξαίρεση με μια μικρή άνοδο 129 γεννήσεων. Μέσα σε αυτό το ζοφερό σκηνικό, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρακολουθεί ως απλός παρατηρητής το εθνικό αυτό ναυάγιο, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική της αδυνατεί να εγγυηθεί ακόμη και την ίδια την αναπαραγωγή της κοινωνίας. Η οικονομική εξαθλίωση, η εργασιακή ανασφάλεια και η παντελής έλλειψη σοβαρής κρατικής μέριμνας μετατρέπουν τη χώρα σε έναν απέραντο οίκο ευγηρίας, με μια ύπαιθρο που σβήνει βουβά και αστικά κέντρα που γερνούν χωρίς ελπίδα ανανέωσης, καθώς η πολιτική ηγεσία αρνείται πεισματικά να κοιτάξει την αλήθεια στα μάτια και να στηρίξει έμπρακτα τη νέα γενιά.
