Σε τέσσερις άξονες εδράζεται το νομοσχέδιο για την ενίσχυση της επαγγελματικής ασφάλισης που θα παρουσιάσει αύριο η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας κατά την συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.
Η ρύθμιση, προβλέπει:
– Την παροχή φορολογικών κινήτρων προς τους ασφαλισμένους, ώστε η μείωση της παρακράτησης να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη τόσο με την συμμετοχή στο ταμείο όσο και με την ηλικία χρήσης της παροχής.
– Φορητότητα, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στους εργαζόμενους να μεταφέρουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα τους, μεταξύ επαγγελματικών ταμείων και ιδιωτικής ασφάλισης, καθώς και
– την λειτουργία πολυεργοδοτικών ταμείων, τα οποία θα μπορούν να καλύπτουν εργαζόμενους σε μικρές επιχειρήσεις, αλλά και ελεύθερους επαγγελματίες από οποιονδήποτε κλάδο χωρίς να απαιτείται η σύσταση ξεχωριστού ταμείου από κάθε εργοδότη ή επαγγελματικό φορέα.
– Επίσης κομβικό ρόλο αναμένεται να διαδραματίσει η δραστηριοποίηση των τραπεζών στην επαγγελματική ασφάλιση μέσω της δημιουργίας επενδυτικών ταμείων στα οποία θα μπορούν να ενταχθούν οι ασφαλισμένοι οποιουδήποτε κλάδου, με ή χωρίς εργοδοτική συμμετοχή.
Τα επαγγελματικά ταμεία, λειτουργούν υπό την εποπτεία του κράτους με το σύστημα του ατομικού συνταξιοδοτικού κουμπαρά, δηλαδή με ιδιωτικόοικονομικά κριτήρια , χωρίς όμως την εγγύηση του κράτους, όπως συμβαίνει με τον αντίστοιχο ατομικό κουμπάρα της επικουρικής ασφάλισης.
Επιπλέον , οι παροχές θα είναι συμπληρωματικές της δημόσιας ασφάλισης,δεδομένου ότι τα ποσά που θα αντλεί ο ασφαλισμένος θα είναι περιορισμένα και δεν θα αποτελούν αυτοτελή σύνταξη.
Σήμερα, λειτουργούν 28 ταμεία επαγγελματικής ασφάλισης τα οποία καλύπτουν περίπου 130.000 ασφαλισμένους.
«Η σύνταξη δεν είναι επενδυτικό προϊόν»
Ωστόσο, συνδικαλιστές εκφράζουν την έντονη διαφωνία τους με τον κυβερνητικό σχεδιασμό, διαπιστώνοντας έναν φαύλο κύκλο εισοδηματικού ελλείμματος που δημιουργούν οι ίδιοι οι αρμόδιοι προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων.
Όπως επισημαίνουν:
– Αντί για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, που ενισχύουν και το ασφαλιστικό σύστημα, προωθούνται λύσεις, για τη μείωση του μισθολογικού κόστους των επιχειρήσεων.
– Οι λύσεις αυτές δεν βελτιώνουν ούτε το εισόδημα, ούτε και τη μελλοντική σύνταξη των εργαζομένων.
– Στη συνέχεια, η ίδια πολιτική έρχεται να διαπιστώσει ότι οι δημόσιες συντάξεις δεν επαρκούν και προτείνει ως λύση ….περισσότερη ιδιωτική αποταμίευση.
«Με απλά λόγια», υπογραμμίζουν οι συνδικαλιστές, «δημιουργούν το πρόβλημα και στη συνέχεια προωθούν ως λύση νέα χρηματοοικονομικά προϊόντα.
Όμως, η σύνταξη είναι κοινωνικό δικαίωμα και οχι πεδίο κερδοφορίας για τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες και επενδυτικά κεφάλαια».
Δημήτρης Κωστάκος
Πηγή: Αθήνα 9,84
