Η παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ κάθε άλλο παρά κεραυνός εν αιθρία ήταν, καθώς αποτελεί το μοιραίο επιστέγασμα μιας εσωκομματικής πορείας που είχε εγκλωβιστεί σε απόλυτο πολιτικό αδιέξοδο. Βλέποντας τις εσωτερικές ισορροπίες να ανατρέπονται βίαια και το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια του, ο τέως πρόεδρος αντιλήφθηκε έγκαιρα ότι η προγραμματισμένη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής θα μετατρεπόταν σε μια αδυσώπητη αρένα αμφισβήτησης, χωρίς κανένα δίχτυ ασφαλείας για τον ίδιο. Η σταδιακή αποσκίρτηση στελεχών που άλλοτε τον στήριζαν, σε συνδυασμό με τη στρατηγική διαφοροποίηση κρίσιμου αριθμού βουλευτών, είχε ήδη διαμορφώσει ένα ασφυκτικό σκηνικό απομόνωσης.
Το τελειωτικό χτύπημα, ωστόσο, δόθηκε από τη δημόσια παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος από το τιμόνι της ΕΛ.Α.Σ. ξεκαθάρισε με απόλυτο τρόπο ότι η πόρτα της προοδευτικής συμπόρευσης είναι ερμητικά κλειστή. Αυτή η ηγετική τοποθέτηση λειτούργησε ως καταλύτης, επιταχύνοντας τις φυγόκεντρες δυνάμεις στην Κουμουνδούρου και αφήνοντας τον Σωκράτη Φάμελλο χωρίς το πολιτικό αφήγημα των ευρύτερων συγκλίσεων που ο ίδιος υπερασπιζόταν.
Στο βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, ο Φάμελλος επέλεξε να μην αποχωρήσει σιωπηλά, αλλά να εξαπολύσει βέλη προς πάσα κατεύθυνση, καταγγέλλοντας προσωπικές στρατηγικές και απαξιωτικές συμπεριφορές που αναπαράγουν τα ίδια καταστροφικά λάθη του παρελθόντος.
Ξεκαθάρισε πως παραμένει μάχιμος βουλευτής, αρνούμενος όμως να γίνει μέρος ενός νέου διχασμού. Η επόμενη ημέρα βρήκε το κόμμα σε κατάσταση απόλυτου σοκ και οργανωτικού χάους, με την αντικατάστασή του να δρομολογείται προσωρινά από την αναπληρώτρια γραμματέα Αναστασία Σαπουνά. Την ίδια στιγμή, η απόπειρα των προεδρικών στελεχών να παγώσουν τις διαδικασίες και να αναβάλουν την Κεντρική Επιτροπή του Σαββάτου προσέκρουσε σε έναν τοίχο οργής.
Ο Παύλος Πολάκης και ο Νίκος Παππάς αντέδρασαν ακαριαία και συντονισμένα, διαμηνύοντας σε υψηλούς τόνους ότι κανένας δεν έχει το καταστατικό δικαίωμα να ακυρώσει μια συνεδρίαση που ζήτησε η βάση των μελών.
Το παρασκήνιο πήρε φωτιά μέσα στη νύχτα, με τα τηλέφωνα να παίρνουν φωτιά για μια αδυσώπητη καταμέτρηση δυνάμεων, καθώς η πλευρά Πολάκη διεκδικεί πλέον την καθαρή πλειοψηφία στο όργανο.
Το διακύβευμα δεν αφορά απλώς πρόσωπα, αλλά την ίδια την επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ. Μια επικράτηση της γραμμής Πολάκη για αυτόνομη κάθοδο θα σφραγίσει το τέλος κάθε σεναρίου συνεργασίας και αναμένεται να προκαλέσει μαζικές αποχωρήσεις βουλευτών προς τον φορέα του Αλέξη Τσίπρα, με τον κίνδυνο ο ΣΥΡΙΖΑ να συρρικνωθεί κοινοβουλευτικά σε μονοψήφιο αριθμό εδρών, φλερτάροντας ακόμη και με την απώλεια της θεσμικής του υπόστασης στη Βουλή. Μέσα σε αυτή την κινούμενη άμμο, ούτε το στρατόπεδο των νικητών είναι αρραγές, καθώς ο Νίκος Παππάς και η Ρένα Δούρου προκρίνουν ένα μοντέλο συλλογικής ηγεσίας για να ανακόψουν την παντοδυναμία του Χανιώτη βουλευτή, ενώ το ζήτημα της ηγεσίας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της τυπικής επανένταξης του Πολάκη σε αυτήν μετατρέπεται στην πρώτη μεγάλη, σκληρή μάχη της μετα Φάμελλο εποχής.
