Η παρέμβαση του πρώην Περιφερειάρχη Αττικής Γιάννης Σγουρός στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής για το ζήτημα των «καζανιών» στο Πέραμα χαρακτηρίστηκε από έντονο ρεαλισμό και σαφές πολιτικό μήνυμα. Σε μια συνεδρίαση με υψηλούς τόνους και έντονη παρουσία κατοίκων και φορέων της περιοχής, ο έμπειρος αυτοδιοικητικός δεν περιορίστηκε σε γενικές διαπιστώσεις, αλλά έθεσε ευθέως θέμα δημοκρατικής νομιμοποίησης των αποφάσεων που αφορούν τη ζωή και την ασφάλεια των πολιτών.
Αναφερόμενος στις εγκαταστάσεις καυσίμων και στις χρόνιες ανησυχίες για την ασφάλεια και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, υπογράμμισε ότι η κοινωνία του Περάματος έχει δικαίωμα να αποφασίσει για το μέλλον του τόπου της. «Κάντε τοπικά δημοψηφίσματα και πάμε μαζί με τον κόσμο τώρα», ήταν η χαρακτηριστική του φράση, η οποία προκάλεσε έντονο χειροκρότημα από το ακροατήριο. Με τη φράση αυτή έστειλε μήνυμα τόσο προς τη διοίκηση της Περιφέρειας όσο και προς την κεντρική κυβέρνηση ότι τα μεγάλα ζητήματα δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ερήμην των τοπικών κοινωνιών.
Το Πέραμα, μια περιοχή με βαριά βιομηχανική δραστηριότητα και μακρά ιστορία περιβαλλοντικών πιέσεων, βρίσκεται εδώ και χρόνια στο επίκεντρο αντιδράσεων για τη λειτουργία των δεξαμενών καυσίμων. Ο πρώην Περιφερειάρχης τόνισε ότι το δίλημμα «ανάπτυξη ή ασφάλεια» είναι ψευδεπίγραφο και ότι η σύγχρονη ανάπτυξη οφείλει να συνδυάζεται με αυστηρούς κανόνες προστασίας της ανθρώπινης ζωής και του περιβάλλοντος.
Στην τοποθέτησή του, άσκησε κριτική στη λογική των αποφάσεων «από τα πάνω», επισημαίνοντας ότι η Αυτοδιοίκηση οφείλει να λειτουργεί ως θεσμικός εκφραστής της κοινωνίας και όχι ως απλός διαχειριστής ειλημμένων επιλογών. Η πρότασή του για τοπικό δημοψήφισμα παρουσιάστηκε ως εργαλείο εκτόνωσης της έντασης αλλά και ουσιαστικής συμμετοχής. «Αν πιστεύουμε στη δημοκρατία, ας τη δοκιμάσουμε στην πράξη», ανέφερε με έμφαση.
Η παρέμβαση Σγουρού δεν είχε μόνο συμβολικό χαρακτήρα. Ανέδειξε το διαχρονικό ερώτημα για το ποιος αποφασίζει για τις πόλεις και τις γειτονιές: οι διοικήσεις ή οι ίδιοι οι πολίτες; Το θερμό χειροκρότημα που ακολούθησε κατέδειξε ότι ένα σημαντικό μέρος του Συμβουλίου αλλά και της τοπικής κοινωνίας βλέπει στη συμμετοχική διαδικασία μια διέξοδο από τη χρόνια αβεβαιότητα.
Σε μια περίοδο όπου η δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς ενισχύεται, η πρόταση για άμεση προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία επανέφερε στο προσκήνιο την ουσία της αυτοδιοίκησης: συνδιαμόρφωση, διαφάνεια και λογοδοσία.
