Το φάντασμα Μπέρια πάνω από την Ελλάδα

Ο Λαβρέντι Πάβλοβιτς Μπέρια  ήταν Σοβιετικός πολιτικός, επικεφαλής του Σοβιετικού Μηχανισμού Ασφαλείας και των Μυστικών Υπηρεσιών υπό τον Στάλιν.

Ο  Μπέρια γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1899 στην Γεωργία που τότε ήταν ανήκε στην Ρωσική Αυτοκρατορία.

Επικεφαλής της NKVD

Προς το τέλος της περιόδου των σταλινικών εκκαθαρίσεων (1936-1940) είχε γίνει αναπληρωτής και στη συνέχεια επικεφαλής της NKVD (μετέπειτα KGB) αντικαθιστώντας τον Νικολάι Γιεζόφ και διεξήγαγε εκκαθάριση και στην ίδια τη NKVD.

Ο Μπέρια άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή του κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αμέσως μετά τον θάνατο του Στάλιν το 1953, όταν, ως πρώτος αντικαταστάτης του Πρωθυπουργού, εφάρμοσε μια σύντομη εκστρατεία φιλελευθεροποίησης.

Ο Μπέρια υπήρξε ο μακροβιότερος και έχων τη μεγαλύτερη επιρροή από τους Αρχηγούς της Μυστικής Αστυνομίας του Στάλιν, με το αποκορύφωμα αυτής της επιρροής να λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Διαρκώς διοικούσε τεράστιες μονάδες του Σοβιετικού κράτους και υπηρέτησε ως ντε φάκτο Στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης, επικεφαλής των επιχειρησιακών μονάδων της NKVD και υπεύθυνος για τις αντιπαρτιζανικές επιχειρήσεις στο Ανατολικό Μέτωπο στη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου, αλλά και ενεργώντας ως οπισθοφυλακή για τον εκφοβισμό χιλιάδων «προδοτών, παραιτημένων, δειλών και μονίμως επικαλούμενων ασθένεια».

Lavrentiy-beria.jpg

Ως διοικητής των Γκουλάγκ

Ο Μπέρια διοίκησε το αχανές σύμπλεγμα των στρατοπέδων εργασίας του Γκουλάγκ και ήταν ο κυρίως υπεύθυνος για την παρακολούθηση οργανισμών μυστικής άμυνας που έγιναν γνωστοί με το όνομα σαράσκα και οι οποίοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πολεμική προσπάθεια.

Έπαιξε επίσης αποφασιστικό ρόλο στον συντονισμό των Σοβιετικών Παρτιζάνων, αναπτύσσοντας ένα εντυπωσιακό δίκτυο Κατασκοπείας και σαμποτάζ πίσω από τις γερμανικές γραμμές.

Παρακολούθησε τη Διάσκεψη της Γιάλτας στο πλευρό του Στάλιν, ο οποίος τον σύστησε στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Φραγκλίνο Ρούζβελτ ως “ο δικός μας Χίμλερ”.

Μετά τον Πόλεμο οργάνωσε την κομμουνιστική κατάληψη των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Η ασυμβίβαστη σκληρότητα με την οποία ο Μπέρια ασκούσε τα καθήκοντά του και η ικανότητά του να παράγει αποτελέσματα κορυφώθηκε στην επιτυχία του όσον αφορά την παρακολούθηση του Σοβιετικού προγράμματος παραγωγής ατομικής βόμβας. Ο Στάλιν τού είχε δώσει απόλυτη προτεραιότητα και το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από πέντε χρόνια στο μεγαλύτερο μέρος του λόγω της Σοβιετικής Κατασκοπείας ενάντια στη Δύση που οργανώθηκε από τη NKVD του Μπέρια.

«Μπέρια - Εχθρός των ανθρώπων»<br>Εξώφυλλο του περιοδικού TIME το 1953

Μέρος της κυβερνώσας τρόικας

Στις 4:00 το πρωί της 6ης Μαρτίου 1953, αναγγέλθηκε από τον κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό: «Η καρδιά του συντρόφου ηγέτη και συνεχιστή της μεγαλοφυΐας του σκοπού του Λένιν, του σοφού ηγέτη και δασκάλου του Κομμουνιστικού Κόμματος και της Σοβιετικής Ένωσης, έπαψε να χτυπά». Ο Ιωσήφ Στάλιν ήταν πια νεκρός. Κατά τη διάρκεια της κηδείας του Στάλιν, ο Μπέρια ήταν εκείνος που μαζί με άλλους κρατούσε το φέρετρο ενώ εκφώνησε και σπουδαίο λόγο. Θεωρούνταν ως ο επικρατέστερος για τη διαδοχή του νεκρού Στρατάρχη.

Κατά τη διάρκεια των εσωκομματικών συγκρούσεων για τη διαδοχή του Στάλιν, ο Μπέρια φαίνεται ότι αποπειράθηκε να εκμεταλλευτεί τη θέση του για ν’ ανέλθει στην εξουσία. Τη διαδοχή στην εξουσία έλαβε η κυβερνώσα τρόικα, μια τριανδρία ισχυρών ανδρών που θα ασκούσαν την εξουσία. Οι άνδρες αυτοί ήταν οι ισχυρότεροι μετά τον Στάλιν, στην ιεραρχία του κράτους και του κομμουνιστικού κόμματός του. Ήταν ο Λαβρέντι Μπέρια ως Υπουργός Εσωτερικών και Ασφαλείας, ο Γκεόργκι Μαλενκόφ ως Πρωθυπουργός και Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος και ο Βιατσεσλάβ Μολότωφ ως Υπουργός των Εξωτερικών.

Αποτέλεσε για σύντομο διάστημα ΛΟΙΠΌΝ μέρος της κυβερνώσας τρόικας με τον Γκεόργκι Μαλενκόφ και τον Βιατσεσλάβ Μόλοτωφ.

Από την κηδεία του Στάλιν, ο Λαβρέντι Μπέρια βρίσκεται αριστερά ανάμεσα στον Νικήτα Χρουστσώφ και τον Γκεόργκι Μαλενκόφ

Το άδοξο τέλος του Λαβρέντι Μπέρια

Παρ’ όλα αυτά, την ίδια χρονιά αυτός συνελήφθη και εκτελέστηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Ισχυρίστηκε ότι είχε δηλητηριάσει τον Στάλιν, σύμφωνα με τις αναμνήσεις του Μόλοτωφ.

Πιο συγκεκριμένα, ηττήθηκε όμως από τους συνασπισμένους αντιπάλους του, με επικεφαλής τους Γκιόργκι Μαλένκοφ, Βιατσεσλάβ Μόλοτωφ και Νικήτα Χρουστσόφ.

Στις 26 Ιουνίου 1953 συνελήφθη με τις κατηγορίες του «πράκτορα του ιμπεριαλισμού» και του «υποκινητή εγκληματικών αντικομματικών και αντικρατικών ενεργειών» και καθαιρέθηκε αμέσως από τα κυβερνητικά και τα κομματικά αξιώματά του. Ύστερα από εξάμηνη ανάκριση οδηγήθηκε σε δίκη στις 18 Δεκεμβρίου. Δικάστηκε κεκλεισμένων των θυρών στη Μόσχα, από δικαστήριο στο οποίο προήδρευε ο Στρατάρχης Ιβάν Κόνιεφ.

Στις 23 Δεκεμβρίου 1953, ο άλλοτε πανίσχυρος κι επίφοβος Λαβρέντι Μπέρια καταδικάστηκε σε θάνατο και λίγες ώρες αργότερα εκτελέστηκε δια τυφεκισμού.

© SanSimera.gr