Του Χρήστου Καπούτση
Η δίωξη ανώτερου αξιωματικού της Πολεμικής Αεροπορίας συνιστά, αναμφίβολα, μια υπόθεση δυνητικά εξαιρετικής βαρύτητας για την εθνική ασφάλεια της χώρας. Όχι όμως και μια υπόθεση ώριμη για συμπεράσματα.
Μέχρι στιγμής, η δημόσια εικόνα της δεν διαμορφώνεται από θεσμική, πλήρη και επίσημη ενημέρωση, αλλά από αποσπασματικές και συχνά κατευθυνόμενες διαρροές, που περισσότερο θολώνουν παρά φωτίζουν την ουσία.
Σύμφωνα με ανεπίσημες πληροφορίες, ο υπό κατηγορία αξιωματικός φέρεται να ελέγχεται για διοχέτευση κρίσιμων πληροφοριών προς την Κίνα, στο πλαίσιο έρευνας που διεξάγεται από την ΕΥΠ με τη συνδρομή συμμαχικών υπηρεσιών. Η έρευνα παραμένει σε εξέλιξη, τα ψηφιακά ευρήματα δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί πλήρως και καμία κρίσιμη παράμετρος δεν έχει θεσμικά κλείσει.
Σε αυτό το πλαίσιο, το ζητούμενο δεν είναι οι εντυπώσεις ούτε οι πρόωρες ετυμηγορίες. Είναι η θεσμική σοβαρότητα, η ψυχραιμία και η κατανόηση ότι οι πιο ουσιαστικές απαντήσεις σε υποθέσεις αντικατασκοπείας δεν θα δοθούν ποτέ στη δημόσια σφαίρα. Εκεί όπου κυριαρχούν τα «άκρως απόρρητα», εκεί κρίνεται και η αλήθεια, όχι στις επιλεκτικές διαρροές.
Και ποια είναι εν τέλη Η ουσία της υπόθεσης.
Ανεξαρτήτως της τελικής δικαστικής έκβασης, η υπόθεση , εφόσον επιβεβαιωθεί, αναδεικνύει την αυξανόμενη ένταση του αόρατου πολέμου πληροφοριών, στον οποίο η Κίνα, όπως και άλλες μεγάλες δυνάμεις, επιχειρεί συστηματικά να διεισδύσει σε ευρωπαϊκούς και συμμαχικούς μηχανισμούς.
Δεν πρόκειται για ζήτημα εντυπώσεων.
Πρόκειται για δοκιμασία θεσμών, αντικατασκοπείας και εθνικής θωράκισης και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί: με σοβαρότητα, σιωπή όπου απαιτείται και απόλυτο σεβασμό στις θεσμικές διαδικασίες.
Η διάσταση ως εσωτερική απειλή, ακουμπά ένα υπαρκτό πρόβλημα..
Όμως , άλλο θεωρητική ενασχόληση με κυβερνοασφάλεια. Άλλο οι υποψίες.
Κι άλλο η τεκμηριωμένη κατασκοπεία υπέρ ξένης δύναμης.
Η υπόθεση είναι δυνητικά σοβαρή.
Όχι όμως αυτομάτως αποδεδειγμένη.
