Δέκα γυναικείες οργανώσεις μιλούν ξεκάθαρα: ο νόμος 4800/21 έχει οδηγήσει σε αδιέξοδα, έχει εκθέσει γυναίκες και παιδιά σε κίνδυνο και έχει εντείνει τις συγκρούσεις αντί να τις θεραπεύσει. Αυτά δεν είναι «απόψεις». Είναι η εμπειρία της πράξης.
Κι όμως, αντί η συζήτηση να παραμείνει εκεί που ανήκει —στην προστασία των παιδιών— βλέπουμε μια επικίνδυνη μετατόπιση:
την εργαλειοποίηση των παιδιών και του οικογενειακού δικαίου για πολιτική και προσωπική στοχοποίηση.
Η Όλγα Κεφαλογιάννη δεν “ανακάλυψε” σήμερα τα προβλήματα του νόμου. Είχε προειδοποιήσει από την πρώτη στιγμή, με πολιτικό κόστος. Σήμερα, που οι επισημάνσεις των οργανώσεων επιβεβαιώνονται, κάποιοι επιλέγουν να χτυπήσουν τον αγγελιοφόρο αντί να απαντήσουν στο μήνυμα.
Εύλογα γεννιούνται ερωτήματα:
Ποιος ωφελείται όταν η δημόσια συζήτηση μετατρέπεται σε προσωπική επίθεση;
Ποιος κερδίζει όταν τα παιδιά γίνονται μοχλός πίεσης και όχι υποκείμενα προστασίας;
Και γιατί η πολιτική υπόσταση και το όνομα μιας γυναίκας πολιτικού γίνονται στόχος, αντί να συζητηθεί η ουσία των καταγγελιών;
Οι γυναικείες οργανώσεις δεν μιλούν για πρόσωπα. Μιλούν για συνέπειες.
Για παιδιά που παγιδεύονται σε συγκρούσεις.
Για γυναίκες που εκτίθενται σε κίνδυνο.
Για έναν νόμο που επιβάλλει, αντί να προστατεύει.
Όταν, λοιπόν, η κριτική μετατρέπεται σε επίθεση και η αγωνία για τα παιδιά σε μέσο πίεσης, τότε το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό. Είναι βαθιά ηθικό.
Και αυτό δεν θα κρυφτεί πίσω από κανένα όνομα.
Ανακοίνωση 10 γυναικείων οργανώσεων για τη συνεπιμέλεια τέκνων
Δέκα γυναικείες οργανώσεις/συλλογικότητες τοποθετούνται δημόσια με ανακοίνωσή τους αναφορικά με το ισχύον πλαίσιο του οικογενειακού δικαίου και ειδικότερα τις ρυθμίσεις για τη συνεπιμέλεια ανηλίκων τέκνων που θεσπίστηκαν το 2021 (νόμος 4800/21).
Όπως τονίζουν στην ανακοίνωσή τους, η συναινετική συνεπιμέλεια, όταν βασίζεται στην ουσιαστική συνεργασία των γονέων, αποτελεί μια θετική και παιδοκεντρική επιλογή.
Αντίθετα, «η υποχρεωτική καθιέρωσή της ως γενικού κανόνα, ανεξαρτήτως των πραγματικών συνθηκών κάθε οικογένειας, προκάλεσε εξαρχής σοβαρές και τεκμηριωμένες αντιδράσεις» από πανεπιστημιακούς, νομικές ενώσεις, κοινωνικούς και γυναικείους φορείς, καθώς και από ευρύ τμήμα της νομικής κοινότητας.
Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, κατά την περίοδο της πανδημίας πραγματοποιήθηκε εκτεταμένος δημόσιος διάλογος με πρωτοβουλία των Γυναικείων Οργανώσεων της χώρας, μέσω διαδικτυακών συναντήσεων με κόμματα, νομικούς και κοινωνικούς φορείς, καθώς και πλήθος ημερίδων και συζητήσεων.
Τα συμπεράσματα υπήρξαν επαναλαμβανόμενα: ο νόμος θα εξέθετε σε μεγαλύτερο κίνδυνο τα θύματα ενδοοικογενειακής βίας (στην πλειονότητά τους, γυναίκες και παιδιά) και θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα, ιδίως σε περιπτώσεις γονεϊκής σύγκρουσης.
Παράλληλα, ακόμη και εντός της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, αρκετοί βουλευτές εξέφρασαν επιφυλάξεις και ψήφισαν με εμφανή δυσφορία.
Παράλληλα, υπενθυμίζουν ότι κατά την ψήφιση του νόμου το 2021 υπήρξαν και καταψηφίσεις εντός της τότε κυβερνητικής πλειοψηφίας, καθώς τον νόμο καταψήφισαν η Όλγα Κεφαλογιάννη και η αείμνηστη Μαριέττα Γιαννάκου, γεγονός που καταδεικνύει ότι οι προβληματισμοί υπήρχαν ήδη από τότε.
Οι επισημάνσεις αυτές δεν ελήφθησαν υπόψη. Σήμερα, τα προβλήματα έχουν επιβεβαιωθεί στην πράξη, με «σοβαρές επιπτώσεις στην ασφάλεια κακοποιημένων γυναικών και παιδιών αλλά και στη ζωή και την ψυχική ισορροπία όλων των παιδιών» που, με δικαστική απόφαση, τίθενται σε καθεστώς υποχρεωτικής συνεπιμέλειας, αύξηση των δικαστικών συγκρούσεων και δυσλειτουργίες στην καθημερινότητά τους.
Παρότι το ισχύον πλαίσιο κρίνεται συνολικά προβληματικό, η ανάγκη βελτιωτικών παρεμβάσεων ή τροποποιήσεων δεν απορρέει από προσωπικές ή συγκυριακές σκοπιμότητες, αλλά από τα αδιέξοδα που έχει δημιουργήσει η εφαρμογή του νόμου, ιδίως εις βάρος των παιδιών.
Τέλος, οι γυναικείες οργανώσεις/συλλογικότητες επισημαίνουν ότι το ζήτημα του τρόπου κατάθεσης και ψήφισης τροπολογιών, ιδίως όταν αυτές εισάγονται αιφνιδιαστικά ή σε άσχετα νομοσχέδια, αποτελεί διακριτό θεσμικό θέμα που αφορά συνολικά τη λειτουργία του Κοινοβουλίου και οφείλει να συζητηθεί αυτοτελώς.
Οι γυναικείες οργανώσεις/συλλογικότητες, καλούν σε διαρκή επαγρύπνηση και υπεύθυνη νομοθετική στάση, με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον των παιδιών και την ανάγκη ενός οικογενειακού δικαίου που υπηρετεί την κοινωνική δικαιοσύνη και την ουσιαστική προστασία της οικογένειας.
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ/ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ
– Δίκτυο για την Αντιμετώπιση της Βίας κατά των Γυναικών
– Ένωση Γυναικών Ελλάδας (Ε.Γ.Ε.)
– Ένωση Ελληνίδων Νομικών
– Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας (ΕΔκΒ)
– Σωματείο Γυναικείων Δικαιωμάτων «ΤΟ ΜΩΒ»
– ΜΗΤΕΡΑΣ ΕΡΓΟΝ Σύλλογος Πολύτεκνων Μητέρων
– Νομικά Θέματα ΜΚΟ
– Φεμινιστική Συλλογικότητα
– Οι μαμάδες Mother’s Wings Greece
– Ομάδα Γυναικών Πτολεμαΐδας
Πηγή: skai.gr
