Γράφει ο Πάνος Ν. Αβραμόπουλος
«Και που λές κυρά Επιστήμη μου, τα μαθε όλη η γειτονιά τα μαντάτα της μικρής» !!!, αφηγείτο με σκέρτσο και μπρίο, η αξέχαστη κουτσομπόλα του ασπρόμαυρου κινηματογράφου μας Γεωργία Βασιλειάδου και το κοινό σπαρταρούσε απο τα γέλια, γνωρίζοντας βεβαίως, ότι «όλη η γειτονιά», ήταν η ίδια η αξέχαστη εθνική μας κουτσομπόλα, που ξεκινούσε να σπείρει την ενημέρωση σε αυτή. Η αυθορμησία της, το πηγαίο καλλιτεχνικό της τάλαντο, ο μοναδικός για τους ρόλους που υποδύετο σωματότυπός της, αλλά και η πλατιά γνώση του ελληνικού ήθους ζωής, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί στο πρώτο μισό του 20-ου αιώνα, καθιστούσαν την Γεωργία Βασιλειάδου, μια απο τις καλύτερες κωμικούς μας.
Η «ωραία άσχημη» όπως ευφυώς αποκλήθηκε απο τους κριτικούς του θεάτρου και του κινηματογράφου μας, είδε το φως της ζωής στην Αθήνα το 1897 στο ταπεινό περιβάλλον μιας φτωχής εργατικής οικογένειας. Η ανέχεια και οι οικονομικές δυσχέρειες της οικογένειάς της, την εξανάγκασαν απο τα χλωρά της νειάτα να ριχτεί στην βιοπάλη. Έτσι δεν ακολούθησε δόκιμες θεατρικές σπουδές και στηρίχτηκε σην μακρά καλλιτεχνική της διαδρομή, στο ορμέμφυτο τάλαντο και την εμπειρία της. Η Γεωργία Αθανασίου λοιπόν, όπως ήταν το φυσικό της όνομα, θα ριχτεί στην βιοπάλη και θα αναζητήσει το μεροκάματο σαν πωλήτρια σε εμπορικά καταστήματα. Πρόβα τζενεράλε στο σανίδι θα κάνει το 1918. Ενώ το 1923 θα ακολουθήσει σπουδές στην Γεννάδειο Σχολή. Τα πρώτα της θεατρικά βήματα θα τα κάνει στην όπερα και σταδιακά θα μπεί στο κλασικό θέατρο, συμμετέχοντας στα πιο προβεβλημένα θεατρικά σχήματα της εποχής, όπως του Δημήτρη Μυράτ, της Κυβέλης, της Μαρίκας Κοτοπούλη κ.α. Με την πάροδο του χρόνου το καλλιτεχνικό τάλαντο της Γεωργίας Βασιλειάδου στην κωμωδία θα απογειωθεί και θα αναγνωριστεί απο την κριτική, σαν το μεγάλο αστέρι της ελληνικής κωμωδίας. Περισσότερο απο όλα όμως, θα είναι το ζεστό χειροκρότημα του κοινού, που θα αποτελέσει για την Αθηναία κωμικό, τον ευγενέστερο κότινο καλλιτεχνικής αριστείας.
Πάραυτα θα έλθουν και κάποια κόπωση και κορεσμός, για την μεγάλη μας «ωραία άσχημη», έτσι στο πρώτο μισό της δεκαετίας του ΄30, η Γεωργία Βασιλειάδου αποφασίζει να αποσυρθεί απο το καλλιτεχνικό μας προσκήνιο. Όμως το 1939 ο σπουδαίος θεατρικός μας συγγραφέας Αλέκος Σακελλάριος, την συμπεριλαμβάνει στην μουσική του κωμωδία «Κορίτσια της παντρειάς», που θα κάνει στην κυριολεξία θραύση και έτσι ένας δεύτερος καλλιτεχνικός κύκλος, ξεκινά για την αγαπημένη μας κωμικό. Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν η Γεωργία Βασιλειάδου και μέχρι την δεκαετία του ΄60, αναγορεύεται και πάλι σε κορυφαία φυσιογνωμία του κωμικού θεάτρου και κινηματογράφου μας. Παράλληλα όμως με τις σπουδαίες της επιτυχίες στο θέατρο, εξαίρετη και πλατιά, είναι η παρουσία της Γ. Βασιλειάδου στον κινηματογράφο μας, που θα την καταστήσει στο γνωστό ρόλο της κουτσομπόλας, λαϊκό ίνδαλμα.
Την πρωτόλεια εμφάνισή της θα κάνει στην μεγάλη οθόνη το 1930, στην ταινία «Όνειρο του γλυπτού». Και θα διανύσει μια πελώρια κινηματογραφική διαδρομή, με αποκορύφωμα τις συμμετοχές της στις ταινίες του χρυσού ελληνικού κινηματογράφου των δεκαετιών του ΄50 και του ΄60, που θα αποτελέσουν σημείο αναφοράς στην ελληνική κωμωδία. Μνημονεύουμε παρακάτω μερικές χαρακτηριστικές κωμωδίες στις οποίες πρωταγωνίστησε η Γεωργία Βασιλειάδου. Ήτοι : «Η ωραία των Αθηνών» (1954), «Η θεία απο το Σικάγο», (1957), «Το στραβόξυλο» (1952), «Ο θησαυρός του μακαρίτη» (1959), «Η κυρά μας η μαμή» (1958) κ.α. Η Γεωργία Βασιλειάδου, αυτή η απαράμιλλη «ωραία άσχημη» στο φάσμα της κωμωδίας, διήνυσε μια μακρά καλλιτεχνική διαδρομή για πολλές δεκαετίες και σφράγισε με το καλλιτεχνικό της ήθος, τα θεατρικά και κινηματογραφικά μας δρώμενα. Πλήρης δόξης και ημερών άφησε την τελευταία της πνοή στις 12 Φεβρουαρίου του 1980, με την αγάπη του κοινού να την κατευοδώνει για πάντα. Ήταν πανέμορφη ηθικά, αυτή η σπάνια και μοναδική εθνική μας «ωραία άσχημη»…
Υ.Γ. Ο πολιτισμός στις οδυνηρές οικονομικά μέρες μας, είναι τελείως περιθωριοποιημένος από την πολιτεία και υποχρηματοδοτημένος, με τις κεντρικές του δομές να αργοσβήνουν μία, μία. Πέρα από τον ελάχιστο παραπάνω οφειλόμενο φόρο τιμής, στους μεγάλους Έλληνες κωμικούς μας, που διαμόρφωσαν το σύγχρονο πνευματικό ήθος του ελληνικού λαού και τον στήριξαν ηθικά στις δίσεκτες μεταπολεμικές μας δεκαετίες, που τις σκίαζαν οι οικονομικές στρεβλώσεις και οι κοινωνικές δυσπλασίες, οφείλουμε σήμερα ως πολιτεία με σοβαρότητα και ευθύνη, να καταστρώσουμε ένα κεντρικό Master Plan για τον πολιτισμό, που συνυφαίνοντας αρμονικά, τις αρχαιότητες, την πολιτισμική κληρονομιά και το πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό μας, σε κάθε γωνιά της ελληνικές περιφέρειας, θα δώσει ώθηση στην εθνική οικονομία και την περιφερειακή ανάπτυξη.
*Ο συγγραφέας Πάνος Ν. Αβραμόπουλος, είναι Αν. Γραμματέας Πολιτισμού ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
www.panosavramopoulos.blogspot.gr
