Στη σκακιέρα της ανασύνθεσης του πολιτικού σκηνικού, με σημείο τομής τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, που αναμένεται να απελευθερώσουν δυνάμεις στις παραδοσιακές πολιτικές οικογένειες, και να ανοίξουν το δρόμο για ένα μετεκλογικό σκηνικό ταυτοτικά διαφορετικό από το σημερινό, ο Αντώνης Σαμαράς και το κόμμα το οποίο δρομολογεί να ιδρύσει, κατέχουν κεντρικό ρόλο. Πρωταγωνιστικό.
Χαμογελώντας ειρωνικά για το κατάντημα άλλοτε αξιοπρεπών δημοσκόπων, που την επταετία Μητσοτάκη εξελίχτηκαν σε… ουρά και δεκανίκια του κυρίαρχου συστήματος εξουσίας, οι οποίοι βρίσκονται σε τυφλό ανταγωνισμό με την κοινή λογική και την πραγματικότητα, επιχειρώντας να δημιουργήσουν εικονικές αλήθειες, και στη συνέχεια να τις πουλήσουν ως βολικές… αυταπάτες στο Μέγαρο Μαξίμου του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο Μεσσήνιος πολιτικός βιώνει μια εξωφρενικά ευνοϊκή για τον ίδιο πολιτική συνθήκη.
Μετά από μια επταετία στη διακυβέρνηση του τόπου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παράγει μεγαλύτερη φθορά από όση μπορεί να καταναλώσει και να διαχειριστεί χωρίς να προκληθούν βαθιές πληγές στο προφίλ του. Το μεγαλύτερο μέρος των απογοητευμένων και εξοργισμένων παραδοσιακών ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, απομακρύνθηκαν και αποστασιοποιήθηκαν από την ιστορική παράταξη της Κεντροδεξιάς, σε δυο δόσεις. Αρχικά στις βουλευτικές εκλογές του 2023, όταν η Νέα Δημοκρατία έχασε 200.000 ψήφους σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2019, ανέβασε ωστόσο πλασματικά το ποσοστό της στο 41%, επειδή οι άνθρωποι αυτοί επέλεξαν να απέχουν από την εκλογική αναμέτρηση, αντί να προσέλθουν και να τιμωρήσουν παραδειγματικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και στη συνέχεια στις ευρωεκλογές του 2024, όταν η απογοήτευση από τον πρώτο χρόνο της επανεκλογής του σημερινού Πρωθυπουργού στην εξουσία, και ταυτοτικά μη ανεκτές για αυτό το κοινωνικό ακροατήριο επιλογές, όπως ο γάμος των ομοφυλοφίλων, οδήγησαν τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη στην απώλεια 1 εκατομμυρίου ψηφοφόρων, και στο ιστορικά χαμηλότερο αριθμό ψήφων που είχε ποτέ σε μια εκλογική αναμέτρηση.
Αυτή η κοινωνική πραγματικότητα, έχει οδηγήσει ένα μεγάλο μέρος της παραδοσιακής βάσης της Κεντροδεξιάς να βρίσκεται απέναντι από τη σημερινή εκδοχή της Νέας Δημοκρατίας υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, να αρνείται πεισματικά να επιστρέψει στο… μαντρί, για να θυμηθούμε την ιστορική ρήση του Ευάγγελου Αβέρωφ, σε αντίθεση με τις βουλευτικές εκλογές του 2023 ωστόσο, δεν επιλέγει την αποχή, αλλά αναζητεί την κατάλληλη κομματική επιλογή, ώστε να ψηφίσει τιμωρητικά για τη σημερινή πολιτική κυριαρχία. Σε αυτόν τον πολιτικό, ιδεολογικό, κοινωνικό και εκλογικό χώρο, ο Αντώνης Σαμαράς έχει σαφές προβάδισμα έναντι του Κυριάκου Βελόπουλου, της Αφροδίτης Λατινοπούλου και κάθε άλλου… μιμητή. Γι’ αυτό και οι εκλογικές δεξαμενές του προέρχονται από σημερινούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, από ψηφοφόρους αυτών των κομμάτων, αλλά και από παλαιότερους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, που λόγω της ύπαρξης ενός κόμματος Σαμαρά, δεν θα επαναπατριστούν στη «μητέρα-παράταξη» της Κεντροδεξιάς.
Ένα πρόσθετο δεδομένο που λειτουργεί στο πλεονέκτημα για τον Αντώνη Σαμαρά στην… παρτίδα σκάκι με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, είναι το γεγονός ότι ο ίδιος… έκανε αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας τον σημερινό Πρωθυπουργό το 2016, στη μάχη απέναντι στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον είχε… υιοθετήσει πολιτικά ο Αντώνης Σαμαράς από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, εν πολλοίς και απέναντι στη Ντόρα Μπακογιάννη, τον στήριξε, τον ανέδειξε, τον διόρισε κορυφαίο Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης στις κυβερνήσεις του, την περίοδο 2012-2015, και τελικά έκανε τα πάντα για τον εκλέξει πρόεδρο του κόμματος το 2016. Από τότε, ο πυρήνας του συστήματος Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου, αλλά και παράλληλοι κύκλοι εξουσίας, έχουν… αύρα και υπογραφή Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος τους γνωρίζει καλά, επειδή τους έχει αναδείξει, και επομένως έχει ξεκάθαρη εικόνα των αδυναμιών τους.
Αυτός είναι και ο λόγος που, στην τελική ευθεία για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, ο Αντώνης Σαμαράς… κλέβει εκκλησία σε επίπεδο στρατηγικής, απέναντι στο σύστημα Μητσοτάκη. Και τους οδηγεί σε λάθη τακτικής, τα οποία διαμορφώνουν αναπόφευκτα καινούρια πολιτικά και εκλογικά δεδομένα. Και όσο καθυστερούν οι εκλογές, ελλοχεύει ο κίνδυνος να καταστούν… μη αναστρέψιμα.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
