Η 19η Μαΐου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά μια ανοιχτή πληγή στην ιστορική συνείδηση του ελληνισμού, και η φετινή επέτειος βρίσκει το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών στην πρώτη γραμμή της απόδοσης τιμής.
Με μια σημειολογική και βαθιά ανθρώπινη κίνηση, ο πρόεδρος του ΕΕΑ, Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, επέλεξε να αναρτήσει ένα ηχηρό μήνυμα μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων, υπενθυμίζοντας ότι ο επιχειρηματικός κόσμος και η κοινωνία δεν μπορούν να προχωρήσουν στο μέλλον αν ξεχάσουν τις ρίζες και τις θυσίες του παρελθόντος. Είναι μια πρωτοβουλία που ξεφεύγει από τα στενά όρια των τυπικών ανακοινώσεων και αγγίζει την ουσία της συλλογικής μας ταυτότητας, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος της θηριωδίας που ξεκίνησε το 1908 με την άνοδο των Νεότουρκων και κορυφώθηκε σαν σήμερα, το 1919, όταν ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα.
Η ιστορία γράφτηκε με το αίμα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, με τους ερευνητές να υπολογίζουν ότι από τις 750.000 των Ελληνοποντίων, έχασαν τη ζωή τους από 200.000 έως 350.000 ψυχές κατά την περίοδο 1916-1923. Ήταν ένα οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης, ένας «λευκός θάνατος» γεμάτος εξαντλητικές πορείες, τάγματα εργασίας και ασθένειες, όπως μαρτυρούν συγκλονιστικά ντοκουμέντα από το αρχείο της ΕΡΤ, όπου άνθρωποι έχασαν τα πάντα, από τα πλούτη τους μέχρι τις ζωές των δικών τους, μέσα σε ελάχιστες μέρες. Αυτή η τραγωδία, όπως εύστοχα αναδεικνύεται και μέσα από την κίνηση του ΕΕΑ, ήταν μια γενοκτονία απόλυτα αχρείαστη για τους λαούς, η οποία εξυπηρέτησε αποκλειστικά τις στενές και αιματηρές επιδιώξεις της τότε τουρκικής εξουσίας, αποτελώντας το «δίδυμο» έγκλημα μαζί με τη γενοκτονία των Αρμενίων και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών.
Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, που κάνει το μήνυμα του Γιάννη Χατζηθεοδοσίου εξαιρετικά επίκαιρο, είναι ότι αυτή η νοοτροπία της άρχουσας τάξης της γειτονικής χώρας δεν μοιάζει να έχει αλλάξει ριζικά. Η ίδια τακτική της καταπίεσης και της επιθετικότητας συνεχίζεται και σήμερα με άλλες μορφές, όχι μόνο απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο με τις διαρκείς προκλήσεις στο Αιγαίο, στις ΑΟΖ της Ανατολικής Μεσογείου και στα θαλάσσια σύνορα, αλλά και απέναντι σε άλλους λαούς, όπως οι Κούρδοι και οι Σύριοι, χωρίς να εξαιρείται ο ίδιος ο τουρκικός λαός που βιώνει τη δική του καταπίεση.
Η επίσημη αναγνώριση αυτής της επετείου από το ελληνικό κράτος πέρασε από σαράντα κύματα, μέχρι να φτάσουμε στο 1994, όταν η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου έκανε πράξη την ομόφωνη ψήφιση του νόμου 2193, καθιερώνοντας τη 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης. Σήμερα, η κίνηση του προέδρου του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών έρχεται να μας θυμίσει ότι ο αγώνας για την ιστορική δικαίωση και τη διατήρηση της μνήμης δεν είναι μια στατική διαδικασία, αλλά μια καθημερινή υποχρέωση. Γιατί όσο η μνήμη παραμένει ζωντανή μέσα από τις προσωπικές αφηγήσεις των απογόνων και τις θεσμικές παρεμβάσεις των φορέων μας, τόσο θωρακίζεται η αλήθεια απέναντι στη λήθη και την πρόκληση.
ΠΗΓΗ
