«ΜΕΡΟΣ ΣΤ’
ΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ «ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ»
Άρθρο 61
Κατάργηση της ανώνυμης εταιρείας «Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε.»
1. H ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «Ελληνικό Φεστιβάλ Ανώνυμη Εταιρεία», με έδρα την Αθήνα, η οποία συστάθηκε με το άρθρο 1 του ν. 2636/1998 (Α’ 198) και εποπτεύεται από τον Υπουργό Πολιτισμού, λύεται χωρίς να τεθεί σε εκκαθάριση και διαγράφεται από το Γενικό Εμπορικό Μητρώο (Γ.Ε.ΜΗ.) του ν. 4635/2019 (Α’ 297). Η θητεία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας λήγει αζημίως»
Το παραπάνω απόσπασμα είναι το άρθρο 61 του Ν. 5105/2024 με το οποίο στις 29-4-2024 με την δημοσιοποίηση του ΦΕΚ, καταργήθηκε η ανώνυμη εταιρία «Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε.», και στην θέση της συστάθηκε το Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία «Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου». Οι άνθρωποι του χώρου, ηθοποιοί, σκηνοθέτες,τραγουδιστές κτλ, και οι δημοσιογράφοι του πολιτιστικού ρεπορτάζ εδώ και χρόνια το αποκαλούν εν συντομία «Φεστιβάλ Αθηνών». Στην πραγματικότητα ο όρος είχε επικρατήσει εδώ και χρόνια, ακόμη και αν η επίσημη λύση της εταιρίας «Ελληνικό Φεστιβάλ» έγινε έναν χρόνο πριν. Για αυτό είναι απορίας άξιο, γιατί η επίσημη ανακοίνωση του ΥΠΠΟ για την τοποθέτηση στην θέση της προέδρου του ΔΣ του φορέα, Κατερίνας Σακελλαροπούλου, το αναφέρει τέσσερις φορές, σε λίγες μόνο γραμμές, ως Ελληνικό Φεστιβάλ. Ήταν μια προσπάθεια να τονιστεί η ελληνικότητα του Φεστιβάλ; Που άλλωστε από την γέννηση του αλλά κυρίως από το 2006 και μετά, επί διεύθυνσης Γιώργου Λούκου, έχει έντονο διεθνή χαρακτήρα.
«Ποιός όμως είναι ο ιδρυτής»;
Φέτος το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου έκλεισε 70 χρόνια παρουσίας, και για το λόγο αυτό υλοποιήθηκε ένα σημαντικό επετειακό πρόγραμμα που συνοδεύτηκε με την έκδοση αντίστοιχου τόμου. Η σύγχρονη μορφή του θεσμού, έχει προκύψει από την συνένωση δύο σημαντικών Φεστιβάλ που για χρόνια συνυπήρχαν παράλληλα: του Φεστιβάλ Αθηνών και των Επιδαυρίων.
«Ποιός όμως είναι ο ιδρυτής»; Η απάντηση στην ερώτηση αυτή περιλαμβάνει μια σειρά από πρόσωπα που είχαν διαφορετικούς, αλλά εξίσου κρίσιμους ρόλους στην καθιέρωση του θεσμού το 1955. Ο Γεώργιος Ράλλης, ως Υπουργός Προεδρίας στην κυβέρνηση Παπάγου το 1955, ήταν το πρόσωπο που έλαβε την πολιτική απόφαση και έδωσε τη θεσμική έγκριση για την έναρξη του Φεστιβάλ. Ο Ράλλης, ως θεσμικός ιδρυτής, έθεσε σε εφαρμογή το όραμα. Τη διοργάνωση και την οργανωτική υλοποίηση ανέλαβε ο διάσημος σκηνοθέτης του θεάτρου, Ντίνος Γιαννόπουλος, ο οποίος μετακλήθηκε από την Αμερική. Ο Ντίνος Γιαννόπουλος θεωρείται ο οργανωτικός ιδρυτής, καθώς ουσιαστικά ίδρυσε και οργάνωσε με απολύτως προσωπικά κριτήρια και απόλυτη ελευθερία το Φεστιβάλ Αθηνών. Παράλληλα τα Επιδαύρια ξεκινούν ουσιαστικά το 1954, με τον Ιππόλυτο του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη, αλλά η επίσημη έναρξή τελικά συμπίπτει με την εκκίνηση του Φεστιβάλ Αθηνών το 1955, με τον Αλέξη Μινωτή να σκηνοθετεί την Εκάβη. Έτσι ακριβώς αναφέρεται άλλωστε και στην επίσημη ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου για την ιστορία του θεσμού, αλλά και σε αντίστοιχο άρθρο για τα 60 χρόνια του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Τα δύο φεστιβάλ, Αθηνών και Επιδαύρου, συνενώθηκαν διοικητικά και οργανωτικά το 1998 με την ίδρυση ενός ενιαίου νομικού προσώπου.
Στην επετειακή έκδοση «50 Χρόνια Φεστιβάλ Αθηνών», ο Γιώργος Ράλλης μάλιστα σε σημείωμα του αναφέρει τις αντιρρήσεις, κυρίως οικονομικού χαρακτήρα, που αντιμετώπισε από τον τότε πρωθυπουργό Αλέξανδρο Παπάγο.
Οι τελευταίες εκδηλώσεις του πρώτου Φεστιβάλ Αθηνών ήταν οι συναυλίες του Δημήτρη Μητρόπουλου με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης για δύο παραστάσεις (οι οποίες λόγω καιρικών συνθηκών
πραγματοποιήθηκαν τελικά στην αίθουσα Ορφέας αντί του Ηρωδείου) 1 και 2 Οκτωβρίου 1955.
Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, κατά την περίοδο 19 Νοεμβρίου 1952 – 4 Οκτωβρίου 1955, διατελούσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων.
Γιατί στην ίδια ανακοίνωση του ΥΠΠΟ αναφέρεται ως ιδρυτής;
Βάσια Μπακετέα
Πηγή: Αθήνα 9,84
